„Pizza, paczka ciastek, czekolada a następnie lody. Jest mi niedobrze, mam pełny żołądek, ale nie mogę przestać jeść. Jeszcze wypiję Coca Colę, a na koniec zjem chipsy. Znowu to zrobiłam, jestem beznadziejna i czuje do siebie wstręt i obrzydzenie.” Cytat ten ukazuje to jak funkcjonuje osoba z napadami objadania się. 

Napady objadania się występują w bulimii psychicznej i napadach kompulsywnego objadania się, które są klasyfikowane jako zaburzenia odżywiania. Szacuje się, że bulimia dotyczy 1 - 2% nastolatek i młodych kobiet. Mężczyźni też chorują na bulimię, ale 10-krotnie rzadziej. Zespół kompulsywnego objadania pojawia się we wszystkich grupach wiekowych (2-3% populacji), przy czym dotyczy 2/3 kobiet i 1/3 mężczyzn.

Podczas napadu objadania się osoba chora w dość krótkim czasie spożywa nadmierne ilości pożywienia. Towarzyszy temu poczucie braku kontroli. W trakcie jednego napadu osoba może spożyć ilość kalorii, która przekracza dzienne zapotrzebowanie energetyczne. Najczęściej spożywane są pokarmy, które są uważane za niezdrowe, wysokokaloryczne, typu fast food. Pomimo poczucia sytości, osobie takiej jest bardzo trudno przerwać taki napad obżarstwa. Potem odczuwa ogromny dyskomfort psychiczny, że ponownie ulegała „pokusie” jedzenia. 

Czynnikami wyzwalającymi napady objadania się są: stresujące wydarzenia, samotność, picie alkoholu, niedojadanie i poczucie głodu, nieprzyjemne emocje takie jak napięcie emocjonalne, złość, smutek, lęk, drażliwość.

Po napadach objadania się osoby z bulimia, podejmują działania mające na celu zniwelowanie skutków obżarstwa. W tym celu stosują środki przeczyszczające, prowokują wymioty, zażywają leki moczopędne lub hormony tarczycy. Takie zachowania występują w typie przeczyszczającym bulimii psychicznej. Natomiast w typie restrykcyjnym bulimii, osoba chora między napadami objadania stosuje głodówki, rygorystyczne diety albo bardzo intensywnie uprawia sport. Zachowania takie skutkują tym, że masa ciała u osób z bulimia przeważnie jest prawidłowa. Warto podkreślić, że osoby chore na bulimię panicznie boją się przytycia, a ich wygląd i waga ciała są dla nich priorytetem.

W przypadku kompulsywnego objadania się, osoby chore nie podejmują zachowań kompensacyjnych jak w bulimii. W związku z tym ich masa ciała przeważnie przekracza normę i prowadzi do nadwagi lub otyłości. 

Bulimia psychiczna obarczona jest różnorakimi powikłaniami somatycznymi. Wskutek prowokowania wymiotów dochodzi do uszkodzenia szkliwa zębów, obrzęku ślinianek przyusznych, uszkodzeń gardła lub przełyku. Nadużywanie środków przeczyszczających czy stosowanie lewatyw może doprowadzić do przewlekłych problemów z wypróżnianiem się, bólów brzucha czy wzdęć. W bulimii powstają też niedobory witamin i pojawiają się zaburzenia elektrolitowe, wyjątkowo niebezpieczne jeśli dotyczą potasu, gdyż może to spowodować zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca, a nawet zgon. 

Leczenie zaburzeń odżywiania odbywa się przy współpracy wielu specjalistów. Lekarz psychiatra po zebraniu dokładnego wywiadu chorobowego stawia rozpoznanie i ustala dalsze etapy postępowania terapeutycznego, w tym zlecenie farmakoterapii mającej na celu opanowanie napadów objadania się. Pacjenci powinni uczestniczyć w psychoterapii, przy czym największą skuteczność odnotowuje się w nurcie poznawczo-behawioralnym. Warto również aby pacjent korzystał z pomocy dietetyka. Jeśli występują powikłania somatyczne, chorzy powinni zostać skonsultowani przez lekarza internistę, gastrologa czy stomatologa. 

Napady objadania się przeważnie odbywają się w samotności i są ukrywane przed innymi osobami. Osoby chore wstydzą się swojej przypadłości i z tego powodu nie zawsze zgłaszają się na leczenie.

ANNA KANIA-ŻAK

Lekarz specjalista psychiatra, psychoterapeuta uzależnień i współuzależnieni w procesie certyfikacji, wykładowca w Szkole Specjalistów Psychoterapii i Instruktorów Terapii Uzależnień w Broku.

Współpracuje z Gabinetem Pomocy Psychologicznej JESTEŚMY w Wołominie,

Al. Niepodległości 20. Telefon 575 880 828, www. psycholog-wolomin.pl

Wydarzenia

loading...